Eind 1983 beraamde de top van de cardiologie, verontrust over de opkomst van de chelatietherapie die als een ernstige “bedreiging” werd gezien, in samenwerking met andere betrokken partijen (o.a. een bekend farmaceutisch bedrijf) een plan om de chelatietherapie voorgoed van het toneel te laten verdwijnen.

Het resultaat was een “wetenschappelijk rapport” onder de titel “Advies van de Gezondheidsraad inzake Chelatietherapie”. Het advies aan de minister (destijds staatssecretaris) was vernietigend: verbied de chelatietherapie wegens de hoge risico’s en onbewezen werkzaamheid. Deze behandeling zou alleen in speciaal hiertoe uitgeruste ziekenhuizen mogen worden toegepast.

Voor de voorstanders (artsen en dankbare patiënten) kwam het rapport als een bliksemslag bij heldere hemel. Twee maanden later verscheen het zogeheten Tegenrapport van de NVC (Nederlandse Vereniging voor Chelatietherapie) dat onder grote belangstelling van de pers aan de staatssecretaris van volksgezondheid van der Reyden werd aangeboden (zie link Pers over “Chelatie-oorlog” ).

Na bestudering van het Tegenrapport verwierp de staatssecretaris de conclusies van de commissie en eiste de instelling van een nieuwe commissie . Deze is nooit gerealiseerd omdat niemand bereid was om er zitting in te nemen. De overwinning van de voorstanders van de chelatietherapie was hiermee compleet. Het is niet overdreven vast te stellen dat zonder het Tegenrapport de chelatietherapie in Nederland in 1984 van het toneel zou zijn verdwenen.

Het verdient aanbeveling eerst het Tegenrapport in te zien, alvorens het Advies van de Gezondheidsraad inzake Chelatietherapie te lezen.

Naar boven